Door steeds weer in te zien dat we onze belangen delen – dat we allemaal dezelfde vergissing hebben begaan om de verkeerde leraar te kiezen, en dat we dit nú kunnen corrigeren door opnieuw te kiezen – zullen we beginnen te begrijpen dat niet de wereld, maar onze eigen denkgeest de bron is van heel ons ongelukkig zijn, en dus is hij ook de bron van alle geluk. Dit inzicht brengt een toestand van wonderbereidheid voort waar we in de loop der tijd steeds gemakkelijker toegang toe hebben, omdat we steeds meer bereid zijn onze aandacht te verplaatsen van de buitenwereld naar de beslissing in onze denkgeest om te kiezen tussen het ego of de Heilige Geest, tussen schuldprojectie of liefde uitbreiden. (V#549) De Cursus onderwijst ons dan ook naar binnen te kijken naar wat er de oorzaak van is dat wij schuld naar buiten projecteren en ons vereenzelvigen met de vorm, die de projectie aanneemt. Dat is de kern van zijn onderricht en van de oefeningen om de denkgeest te trainen.

Het is zo dat zolang we enig geloof blijven houden in de werkelijkheid van deze wereld en ons individuele bestaan erin, een deel van onze denkgeest angstig blijft. Alleen helemaal aan het einde van onze spirituele reis zullen we volkomen vrij zijn van schuld en voortdurend van liefde vervuld. Tot dan is het nagenoeg onvermijdelijk dat we zowel momenten van juist-gericht-denken hebben wanneer we liefde uitbreiden, als momenten van onjuist-gericht-denken wanneer we schuld projecteren. (V#982)

Onze enige verantwoordelijkheid is de Verzoening voor onszelf te aanvaarden (T2.V.5:1). De term Verzoening betekent in de Cursus: zondeloosheid. Dit is een krachtige boodschap voor het ego, wiens denksysteem volledig op het geloof berust dat de Zoon van God schuldig is omdat hij de afscheidingsgedachte serieus heeft genomen.
De Verzoening aanvaarden betekent luisteren naar de Stem van de Heilige Geest, die namens God spreekt en ons zegt dat de afscheidingsgedachte niet alleen geen zonde is, maar zelfs nooit heeft plaatsgevonden.

Het ego wil ons doen geloven dat we het niet waard zijn om Gods onschuldige Zoon te zijn, en dus gedoemd zijn om afgesneden te blijven van onze Bron. Wat het ego ons niet vertelt, is dat dit het middel is waardoor de afscheidingsgedachte gehandhaafd blijft, het ego beschermd wordt en schuld in stand gehouden wordt. Deze vicieuze cirkel van het ego wordt alleen ongedaan gemaakt door de beslissing van de denkgeest om voor de Heilige Geest te kiezen, Wiens boodschap is dat het geloof in de afscheiding geen gevolg heeft gehad en dat de Zoon van God onschuldig is.

Terug naar: Wat is Een cursus in wonderen?