De 5 stap van vergeving begint met het uitspreken van een intentie:
“Ik ben bereid, jou, mijzelf en ieder ander als onschuldig te zien, hierin ligt mijn bevrijding.”
In dit proces heb je iemand tegenover je zitten die ‘de getuige’ wordt genoemd. Deze persoon representeert de persoon waar je grief betrekking op heeft (dat kun je ook zelf zijn, of iets in de wereld, of een gebeurtenis) Het blijft je eigen proces. De getuige is alleen maar als spiegel en uitnodiging aanwezig zodat jij, door jouw verhaal in al haar aspecten onder ogen te zien en naar buiten te brengen, er ruimte ontstaat om met hulp van je hogere Zelf (de Heilige Geest) terug te keren naar de waarheid.

Stap 1: “Ik wil je vertellen dat ik…………….” Het uiten van de grief. Hier wordt je uitgenodigd om al je ergernis, al je oordelen, al je walging en woede te onderkennen en naar buiten te brengen. Deze stap is voor veel mensen al een hele bevrijding. Omdat we de ruimte krijgen om even niet netjes, beleefd, gecultiveerd, zelfbewust, onder controle of spiritueel te zijn. Laat de vernislaagjes maar even weg! Laat de shit er maar zo ongenuanceerd uitkomen als het werkelijk door onze schijnbare ‘privé’ gedachten heen gaat.

De getuige reageert uitsluitend met: “Ik hoor je. Is er meer?” En geeft dan ruimte voor meer.
Als de energie van de woede en walging is uitgeraasd volgt er vanzelf iets anders.

Stap 2: “Ik wil je vertellen dat onder mijn aanval, ik me eigenlijk ……………… voel.” Het uiten van de schaamte, schuld, pijn en het verdriet wat onder de aanval en woede van stap 1 schuilgaat. Als we niet op een of andere manier onszelf als gekwetst waarnemen, hebben we geen reden om kwaad te worden of er een vernietigend oordeel op na te houden. Door het verdriet en de pijn aan te zien en te uiten (in het licht te brengen) komen we meer in aanraking met ons innerlijk.
Ook hier is de getuige alleen maar aanwezig om je te bevestigen dat je gehoord wordt en je uit te nodigen om te zien of er nog meer is.

Stap 3 Die energie voert ons meestal al snel naar: “Net als toen …..”. Vaak hebben we de betreffende pijnlijke situatie al eerder meegemaakt, veel eerder en meermaals: “Zie je wel, nou gebeurt het weer!. Zie je wel dat ik …….” en dan volgt er een overtuiging over onszelf waarom we dit altijd meemaken, verdienen etc. “Ja zo …. ben ik nu eenmaal . Zo is het leven. Zo is de wereld. Zo zitten mensen in elkaar.” Deze overtuigingen vormen een belangrijk aspect van wie we denken te zijn (identiteit) en van een daarmee corresponderend beeld van de wereld, de mensheid en impliciet dus ook van God.
De getuige (of de begeleider, of iemand anders) noteert de overtuigingen over jezelf die je hier in het licht brengt.

Stap 4 Hier nemen we de volledige verantwoordelijkheid voor onze overtuigingen terug. (Dit gaat dus niet over ontkennen van wat er is gebeurt, vergoelijken van iets, of de verantwoording nemen voor hoe anderen hebben gehandeld.) Wij hebben zelf de verantwoordelijkheid voor welke conclusies wij hebben getrokken over onszelf of over wat dan ook, naar aanleiding van wat we hebben ervaren. Dat maakt ons niet schuldig, maar we zijn wel zelf degene die de betreffende overtuigingen voor waar hebben aangenomen. De ‘ander’ is dus niet verantwoordelijk voor de conclusies/overtuigingen die IK ben gaan geloven.
In deze stap kunnen we ons realiseren dat we alle gebeurtenissen en relaties die we nu hebben, voortdurend bekijken door een bril die gekleurd is door deze door ons als waar aangenomen overtuigingen. Meestal zijn we meer bereid om te lijden als gevolg van die gekleurde blik, dan dat we bereid zijn om in te zien dat die overtuigingen eenvoudigweg vergissingen waren en zijn. We zijn ons veilig gaan voelen in onze pijnlijke visie op onszelf en op de wereld. Deze stap nodigt je uit daar op z’n minst een vraagteken bij te zetten.
Je wordt gevraagd de volgende zin uit te spreken: ” Ik wil je vertellen dat ik deze relatie heb gebruikt om mijn overtuiging te bewijzen dat ik (en dan volgt een van de overtuigingen die we in stap 3 hebben ontdekt) ben.
Dan even een diepe ademhaling en de tijd te nemen om door laten dringen wat je zojuist hebt gezegd. En dan: “En ik heb me vergist.” (of als dat niet als kloppend wordt ervaren: “Ik hoop dat ik me vergist heb” of “Misschien heb ik me vergist.”)

Stap 5. Hierin bevrijden we onszelf van onze oude overtuiging en laten we de waarheid vanuit het perspectief van de liefde (de Bron, God, Eenheid, ons hogere Zelf, de Heilige Geest) binnen.
De getuige wordt nu als het ware de vertegenwoordiger van dit absolute (Goddelijke) perspectief.
Je wordt gevraagd de volgende zin te zeggen: “Wil je mij helpen mijn overtuiging los te laten dat ik … (een van de overtuigingen over jezelf uit stap 3 en 4) … ben, en Gods (of wat voor woord hier voor jou past) waarheid over mij herinneren dat ik …… (jij, gezien vanuit het Goddelijke gezichtspunt. Dit kun je ontvangen door stil te zijn en werkelijk open te luisteren naar wat je van binnen wordt aangereikt) ben.
Vervolgens zegt de getuige in de rol van het absolute: “Ja, ik wil je aan de waarheid helpen herinneren dat jij …. ( herhaal het inzicht wat net is gevonden) bent.”
Vervolgens vraagt de getuige: “Wil je mijn hulp accepteren?” De waarheid kennen is namelijk één ding, het werkelijk in je leven toelaten vraagt een bewuste keuze!
Je wordt uitgenodigd de volgende zin te zeggen: “Ja, ik wil jouw hulp om me te herinneren dat ik … (het inzicht over jou vanuit Goddelijk gezichtspunt) … ben, accepteren.” Mocht je dat niet vanuit authenticiteit kunnen beamen, dan kun je zeggen hoe het dan wel voor je is. Dat je dat niet kunt accepteren, of twijfelt o.i.d.
De getuige zal dan reageren met: “Ik zal jou in het licht houden totdat jij Gods waarheid wel wilt accepteren.”

Stap 4 en 5 worden voor elke gevonden overtuiging over het zelf gedaan. Het antwoord vanuit het absolute perspectief kan per overtuiging verschillen en daarmee een ander aspect van jouw onschuld en heiligheid belichten.

Het kan zijn dat je diegene die je eerst veroordeelde, nu ziet als iemand die je een groot kado heeft gegeven. Die persoon heeft je in feite geholpen om een beperkende overtuiging van jezelf aan het licht te brengen en je de kans gegeven dit met hulp van de Heilige Geest te genezen.