Vanuit de teksten die Jos heeft geschreven als overdenkingen bij de lessen en het tekstboek, is een manuscript ontstaan. Dit wordt momenteel bewerkt om tot publicatie te komen.

Hieronder volgen een paar overdenkingen uit dit manuscript, op lessen uit het begin van het Werkboek van ECIW.

LES 5

Ik voel nooit onvrede om de reden die ik denk.

Wat een schokkende gedachte! Ik heb altijd zoveel excuses en redenen die ‘echt hout snijden’ als ik boos of verontwaardigd ben. Maar het woord ‘nooit’ in deze zin is radicaal. Het betekent dat ik er altijd naast zit! Deze les is dus een uitnodiging om vraagtekens te plaatsen bij mijn kijk op de wereld en mijn ‘gerechtvaardigde’ reacties daarop. En dat doet ze op een milde manier: we hoeven niet vaker dan drie of vier keer per dag slechts één minuut onze gedachten te onderzoeken …

Ik realiseer me dat ik ergens diep vanbinnen al wist dat mijn redenen en excuses géén hout snijden. Als ik eerlijk naar mezelf kijk en een lijstje maak van mijn gevoelens van onvrede en de vermeende oorzaken daarvan, is die ene minuut heel snel voorbij. Ik kan veel langer doorgaan met die lijst … En er komt al snel een patroon bovendrijven: uiteindelijk gaat het allemaal over hetzelfde. Ik zie mezelf als ongelukkig, en alles wat zich buiten mijzelf bevindt is daar de oorzaak van. Ik leef in een gespleten en afgescheiden wereld waarin ik er alléén voorsta.
Maar …
Ik voel me niet moe om de reden die ik denk .
Ik voel me niet boos op ………. om de reden die ik denk.
Ik voel me niet bang voor ………. om de reden die ik denk.
Ik voel me niet bezorgd over ………. om de reden die ik denk.
Ik voel me niet angstig om verlaten te worden door ………. om de reden die ik denk.
Ik voel me niet bang om tekort te schieten jegens ………. om de reden die ik denk.

Heeft de Cursus gelijk?
Als ik een routeplanner gebruik, is het verstandig om elke aanwijzing op te volgen. Met de Cursus is het niet anders. Als ik de aanwijzingen maar deels opvolg of in het geheel niet, kan ik niet verwachten dat ik het beoogde doel bereik. Dat komt dan niet door de ‘routeplanner’, maar door mijn gebrek aan bereidwilligheid om te doen wat wordt aangeraden. Hoelang wil ik mezelf nog voor de gek houden met de drama’s die ik zelf bedenk, maar op mijn omgeving projecteer? Gun ik mezelf vandaag de ruimte om een stap te zetten, en dit melodramatische toneelstuk te zien voor wat het werkelijk is?

Les 6

Ik voel onvrede omdat ik iets zie wat er niet is

Deze les laat me de essentie zien van mijn vergissingen. Ik geloof dat iets buiten mijzelf de oorzaak is van wat ik voel. Deze les laat me oefenen met de gedachte dat die redenering niet klopt. Het is een illusie die het ego mij als waarheid voorspiegelt, maar die niet waar is. Als ik naar mijn ervaringen kijk, kan ik dat zien: soms maak ik een bepaalde situatie meerdere keren mee, maar mijn reacties en gevoelens daarbij zijn vaak verschillend. Als ik al gespannen ben, reageer ik kortaf en defensief; als ik lekker in m’n vel zit ben ik eerder geneigd om met begrip en mededogen te reageren en er niet door van streek te raken. Dit laat zien dat wat een gebeurtenis met mij doet vooral bepaald wordt door hoe ik er op dat moment aan toe ben.

Deze les gaat nog een stap verder en houdt ons voor dat onze totale interpretatie van wat er gebeurt alleen in onze denkgeest plaatsvindt. Ook maakt de les ons erop attent dat er geen verschil is tussen een lichte irritatie en een explosie van razernij. Dat lijkt in onze ervaring heel anders te zijn, maar het enige verschil is dat we een lichte irritatie vaak niet opmerken. We voelen alleen dat we uit onze hum zijn, en zoeken dan iets buiten onszelf om het gebrek aan innerlijke vrede de schuld te geven. Maar wat we ook als oorzaak denken te vinden, de innerlijke vrede keert niet terug.

Deze les wijst in de richting van de werkelijke oorzaak van onze onvrede: het oordelen zelf. Dat geeft ons een gevoel van schuld, afgescheidenheid en gevaar, en daardoor verliezen we onze innerlijke vrede. Er wordt niet van ons gevraagd onze onvrede te onderdrukken of te ontkennen, maar om de situaties waarin dat gevoel ontstaat te onderzoeken, en te oefenen in het besef dat de onvrede gebaseerd is op ideeën en waarnemingen die niet kloppen.

-We vergeten dat we vanuit een bepaald denkbeeld in ons bewustzijn waarnemen –
(illustratie van Mieke Steijaert)